HATABİYOGRAFİ
Merhaba, ben Cihan Oğuz
El sıkışalım, anlaşalım
Siz tanrısınız: Mağrur, bağışlayıcı, adaletli
Ben hep yapayalnız sandım sizi, yanıldım
Aşklara paye biçerken bile o fitne yapıştı kalbime
Yoldan çıkmadım, evet
Kin kusmadım kimseye, tamam
Sabahları 6.30’da cep telefonum tıngırdayıp durdu
Akşamları 20.30’da zor attım kapağı eve
Biricik kızımı özledim, sarıldım, şımarttım
Ölüme gizli gizli meydan okudum o anlarda
Kalbim deli bir poyrazdı
Esti durdu kendi hikâyesine
Ben Cihan Oğuz, güzel mevlâm
Şair, gazeteci, az buçuk eleştirmen, komedyen
Kel, tikli, 48 kilo, boyu 1.70
Her sabah duayla kalkıp geceleri duayla yastığa baş koyan
Her şeyden vazgeçip sana koşmaya kalksam adı aşk mı olacak
Ayrılık mı sırıtacak yoksa acı acı?
Öyle paramparça oldu ki yıldızlar
Öyle toz bulutu esti ki hayat
Kimi ansam gizli gizli ağlayan bir çocuk tepiniyor beşikte
Tanrım, biricik generalim, pupa yelkenim
Dümende zavallı kalbim, titrek elim, tedirgin gözlerimle
Kırk altılık oldum, delicesine
Yaşımı başımı aldım, yılları çiğnedim
Yıllar da beni hasıraltı edip aldı intikamını
Ben Cihan Oğuz canım Allahım
Yedi milyar kulundan en sivri dillisi
En edepsizi
Belki en korkağı ölüme yol alırken
Üstelik en piçi
Kendi falıma bakmadım henüz, hiç bakmayacağım
Ben mi? Galiba Cihan Oğuz
Yalvarışı isyana tercüme etmeye çalışırken
Kopya çekmek suçundan sabık
|
